Drummerstok #7: Martijn Bosman (Gotcha!, Guus Meeuwis) [NL]

martijn bosman drummerstok 7 mikevisserdrums mike visser drums druminutekopie

Geboren 8 oktober 1966 in Amsterdam, woonachtig in Haarlem

Wanneer kwam je voor de allereerste keer in aanraking met drums?

Ik heb van m’n 7e tot m’n 11e pianoles gehad, maar ik had er een hekel aan en oefende niet of nauwelijks. Uit balorigheid speelde ik alleen maar zo hard mogelijk ritmes op de piano, met twee akkoorden een vierkwartsmaat slaan, dat soort dingen. Mijn pianoleraar adviseerde mijn ouders toen om mij op te geven voor drumles. Ineens zat ik achter een drumstel. Het voelde een stuk beter, maar het duurde een tijdje voordat ik begon te begrijpen wat het instrument voor me zou kunnen betekenen.

mike visser martijn bosman interview drummerstok mikevisserdrums

Wanneer begon je zelf met drummen, en welke route heb je sindsdien afgelegd wat betreft oefenen, het volgen van lessen etc? Met welke muziek speelde je in je deze tijd bijvoorbeeld het liefst mee?

Dat zijn veel vragen tegelijk ;-). Zoals gezegd stapte ik van pianoles over op drumles. Ik zat op muziekschool De Egelantier in Haarlem en mijn leraar was Nico Meijer. Van hem heb ik 4 jaar les gehad, en in die 4 jaar heeft hij me alles bijgebracht wat ik moest weten. Ik heb nog steeds profijt van zijn lessen. Dat is mijn enige drumopleiding geweest. Later, zo rond m’n 18e, ging ik naar een open dag op het conservatorium in Rotterdam; dat was destijds het enige conservatorium dat iets in de richting van popmuziek deed. Ik ben er gillend weggerend. Echt niet te vergelijken met hoe het nu op de conservatoria is; wat dat betreft is er veel ten goede veranderd. Vanaf m’n 15e speel ik in bandjes. Thuis had ik een oefendrumstelletje en speelde ik met plaatjes mee. Dat was echt van alles en nog wat, jazzrock, Zappa, funk, soul en disco, new wave, ska, experimenteel, symfo, David Sylvian, hardrock, alles wat ik maar mooi vond en dat is altijd heel divers geweest. Uiteindelijk ging ik steeds meer live spelen, kwam ik steeds meer in opnamestudio’s terecht en zo kwam ik steeds meer buiten. Later heb ik nog een paar jaar een huis gehad met een oefenruimte eronder, toen heb ik me helemaal de tering gestudeerd op rudiments en andere chops. 

Neem ons eens mee in je band verleden en heden..

Pffff, wil je ze allemaal weten? Flash, The Gazz, Van Kampen en De Leeuw, Blue Man Can, Hoekvla, Music, Mercy Mercy, Texx, Gotcha!, Beeswamp, Ro&Paradise Funk… Dit is van de lagere school tot m’n eind twintiger jaren. Pas daarna ben ik me meer als sessiemuzikant gaan opstellen, alhoewel ik nog steeds het gevoel heb dat ik wat betreft muziekmentaliteit zo’n beetje tussen band- en sessiemuzikant in hang. Prima toeven daar ;-). Eigenlijk is het onderscheid ook onzin, bedenk ik me nu. Vanaf m’n 28e ongeveer ging het hard: spelen met Jan Akkerman, Ellen ten Damme, Ricky Koole, Reniet Vrieze, drie jaar met Dyzack gespeeld, Bob Fosko, Raggende Manne, Angela Groothuizen. Ook veel theaterdingen o.a. Ja Zuster Nee Zuster van het Ro theater, veel kindertheater (doe ik nog steeds), allerlei rolletjes gehad in TV-series, Hakkuhbar (Gabbertje, goed gezongen hè? Dat ben ik onder andere ;-)), en als studiomuzikant, tot vandaag de dag, vele sessies.

 

Welk optreden zou je graag nóg een keer willen beleven, en welk optreden zou je het liefst zo snel mogelijk vergeten?

Nou dat weet ik niet hoor. Er is geen optreden wat ik nóg een keer hoef te beleven, en ik ben bang dat ik de meeste inmiddels ben vergeten ;-). Natuurlijk zijn er bijzondere shows geweest, maar ik kijk het liefst vooruit. Je kan het met een reis vergelijken, waaraan je begint met een lege koffer. Hoe langer je onderweg bent, hoe voller de koffer. Als de koffer te zwaar wordt, dan gooi je eruit wat je niet meer nodig hebt en ga je verder..

 

Martijn Bosman zwart wit drums drummerstok mikevisserdrums.nl

 

Heb je een voorkeur voor vintage spullen of speel je het liefst op de allernieuwste sets? En maak je daarin nog verschil als het gaat om live spelen of studio werk?

Je moet je niet al te blind staren op spullen, vind ik. Als je drie drummers achter hetzelfde drumstel zet klinkt die set drie keer totaal anders. Als de drummer kut is, klinkt de set ook kut, ook al is dat de mooiste vintage Rogers die je kan vinden. Dan post ik een foto op Facebook van een bepaalde setup (doe ik heel vaak ;-)), en dan zie je in de reacties vragen als: ‘is dat 6-ply?’, of: ‘maple of berken?’. Ik antwoord er nooit op omdat ik het niet weet. Het merk natuurlijk wel, maar welk jaar, of welke serie, of welk hout het is, geen idee. Hoe klinkt het, dát vind ik interessant. Maar vooral: wat doe je ermee? Wel ben ik een enthousast verzamelaar van vintage drums. Ik hou van ouwe spullen.

 

 

Grip

Matched & traditional

 

Je 3 favoriete rudiments / oefeningen?

The usual rudiments, niets bijzonders.

 

Wat is je favoriete muziekfilm / documentaire?

De laatste die ik heb gezien is de documentaire over Bill Withers op Netflix. Indrukwekkend, heel mooi en ontroerend, wat een bijzondere en inspirerende kerel. Ik kijk reikhalzend uit naar de docu over Nina Simone die er bijna aankomt, ook op Netflix. Schijnt fantastisch te zijn, las ik op Okayplayer.

 

Welke Youtube-filmpje móet iedere drummer gezien hebben?

‘Complicated Drumming: Polynesian Nightmare’. Ik zeg er verder niks over, maar je MOET kijken.

 

 

Favoriete maatsoort, en waarom juist die?

Oneven maatsoorten vind ik altijd leuk. Ik speel ze alleen bijna nooit. Moet ik ook niet in de pop gaan zitten doen natuurlijk. Tellen doe ik niet, ik heb wat dat betreft veel gehad aan een tip van Jan Akkerman, met wie ik een tijdje gespeeld heb. ‘Je moet het niet tellen, je moet het zingen’, zei hij en dat werkt inderdaad veel beter.

 

Favoriete genre om te spelen

Wisselend. Ik hou van simpel.

 

Favoriete genre om te luisteren

Wisselend. Ik hou van ingewikkeld.

 

Favoriete speelplek in Nederland

Blijft toch Het Patronaat, in m’n eigen stadje.

 

Leukste speelplek in de wereld

We hebben onlangs met Guus in de Royal Albert Hall in Londen gespeeld. Dat was een overweldigende ervaring. Verder zou ik graag een keer in Japan willen spelen. Maar Nunspeet vind ik ook heerlijk hoor.

Huidige set up

Dit is de setup die ik momenteel bij Gotcha! gebruik. Met concerttoms en ook de kick zonder voorvel. Helemaal te gek, die 70’s-sound die je daarmee krijgt. Al spelende hoor ik in m’n hoofd een hele rij favoriete platen en drummers uit die tijd langskomen. Verder een ondiepe snare met piccolo-sound, dat hoort bij Gotcha! Dit is voor mijn doen veel, met drie crashes.

 

Martijn Bosman Drummerstok mikevisserdrums.nl

 

Set up Guus Meeuwis: 'bij Guus heb ik nu de ‘standaard’ configuratie 12,13,16 toms, 22 kick en 14 snare'

Foto: Guus Meeuwis in de Royal Albert Hall 2015

Drummerstok Martijn Bosman Royal Albert Hall Guus Meeuwis 2015 mikevisserdrums.nl

 

Grootste inspiratiebronnen

Tja, dan krijg je weer zo’n rijtje met drummers die bijna iedereen noemt. Ik vind het leuker om Nederlandse drummers te noemen die ik te gek vind, die me raken als ik ze zie of hoor spelen. Bram Hakkens is daar één van, Tim van Delft ook. New kids on the block: Eddie Drummakid vind ik te gek. Illan Voshol, ook heel vet. Van vroeger: Pierre van der Linden in z’n Focus tijd, Leon Klaasse. Maar wie ik nou ’s in het zonnetje wil zetten is Henk Jonkers. Fantastische drummer, speelde bij Fatal Flowers en nu bij Hallo Venray. Ken je 13, het trio wat hij heeft met gitarist Robin Berlijn? Ik heb ze een paar jaar geleden in Paradiso gezien, die show staat in m’n Top 10, en niet op 10. Ik vergeet er nog een paar hoor, er zijn veel goede drummers in Nederland. Martijn Vink vind ik bizar goed. De Joosten Kroon en Patoçka, hell yeah. En Ton Dijkman. Al jaren een grote inspiratiebron voor me. Aan het begin van m’n carrière heeft hij me vaak geholpen, iets wat hij nog steeds doet bij beginnende drummers. Dat mag wel eens gezegd worden! Tja, wie nog meer…. Han Bennink! Natuurlijk, Han Bennink! Wat ik mooi vind aan een drummer is als ie z’n karakter in z’n spel legt. Dat je meteen hoort dat hij het is. Of zij, natuurlijk. Als het iets aards, iets oers heeft. Als ze innovatief zijn, maar tegelijkertijd iets van de lange traditie van drummen in hun spel leggen. En als ze niet teveel doen. Dan zeg je misschien, Han Bennink, niet teveel? Nee, Han Bennink speelt niet teveel, geen noot teveel.

 

Club Helmbreker
Club Helmbreker is a musical project initiated by Yorick van Norden, Huub Reijnders, Martijn Bosman and Mathijs Ton in April 2014. The purpose of the project is to reinterpret hits, hidden gems and rarities by another artist in one day, using an informal and fluid collective of musicians.

Club Helmbreker op Facbook klik hier

Zijn er andere instrumenten naast drums die je speciale belangstelling hebben, beheerst of die je graag zou willen kunnen bespelen?

Ik hou van elektronica, dus samplers, pads, triggers, effects etc en alles wat je met software kan doen. Heb ik veel gebruikt, alleen de laatste jaren bij Guus niet. In m’n opslag staan alle octapads die ooit zijn uitgekomen keurig op een rijtje. Doe ik nooit meer weg ;-) Verder acteer ik, speel een beetje piano en accordeon en ik zing.

 

Aan welke drummer zou je deze Drummerstok door willen geven? En welke vraag zou je hem/haar dan willen stellen?

Aan Tim van Delft van De Staat. Ik zou hem willen vragen hoe hij de rol van drummer in een band ziet.

 

'Als ik geen drummer was geweest dan ...'

Was ik acteur geweest. Ben ik nu ook, maar niet volledig. M’n focus ligt op de muziek.

 

Waar ga jij je de komende tijd muzikaal gezien zoal mee bezig houden? En wat zijn je plannen voor de verdere toekomst?

Ik probeer te genieten van wat ik wel heb en tegelijkertijd niet te balen van wat ik niet heb. En ik probeer m’n hart te volgen. Ik zie wel waar ik uitkom. Ik vind het prettig om het open te laten. Als ik me maar kan blijven ontwikkelen. Om dat te realiseren moet je af en toe een radicale afslag nemen. Vind ik althans. Bij Gotcha! gaan spelen was zo’n afslag. Ik heb flink aan hun kop moeten zeuren voordat ik auditie mocht doen. Ik zat toen in een totaal andere muzikale hoek, en daar moest ik uit. Maar zij zagen in mij een commerciële drumhoer (letterlijke woorden ;-)) en wilden me helemaal niet hebben. Stoppen bij Kane was een andere radicale keus. Ik had er makkelijk nog een paar jaar kunnen zitten, maar ik wilde verder, en daarom ben ik eruit gestapt. Nu bij Guus ontwikkel ik me ook nog steeds. Ik leer er onder andere wat het is om muziek te maken voor een groot publiek. Daar wordt nogal eens op neergekeken, maar niet door mij. Quote van Nick Cassavetes, een Amerikaanse filmregisseur (o.a. Alpha Dog): ‘het is veel moeilijker om een Hollywood-blockbuster te maken dan een arthouse movie.’ Na m’n tijd bij Kane en Guus Meeuwis meen ik te begrijpen wat hij daarmee bedoelt.

 

Welke drum annekdote mag in dit interview absoluut niet ontbreken?

Helemaal in het begin, met Van Kampen en De Leeuw, speelden we op een festivalletje ergens. Ik was m’n drumstokken vergeten, echt lekker professioneel. Ik mocht een paar stokken gebruiken van een andere drummer die daar ook was. Na de show kwam ik de stokken aan hem teruggeven, keurig en wel. ‘Zit je op het conservatorium?’, vroeg hij. Ik, heel trots, een beetje arrogant en alvast inspelend op het naderende compliment: ‘Nee joh, alles zelf aangeleerd’. ‘Nou’, zei hij, ‘ Dat kan je horen ook.’

 

Publicatiedatum: 11 juli 2015

Op 29 augustus Drummerstok #8

Getagd , , , , , , , , , , , , . Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.